تبلیغات
شعر سپید ( شعر درگیر ) - تقدیر و تشکر از دوستانی که در مورد نامه ی یک هنرمند به رئیس جمهور اعلام نظر فرمودند

شعر سپید ( شعر درگیر )

تقدیر و تشکر از دوستانی که در مورد نامه ی یک هنرمند به رئیس جمهور اعلام نظر فرمودند

یکشنبه 1 مهر 1386

      سپاس و درود به همه ی دوستانی که اعلام نظر فرمودند

یکماه و چند روز پیش بود که تصمیم به انتشار نامه ی سرگشاده خطاب به رئیس جمهوری احمدی نژاد را گرفتم . بی شک برای نسل من که بهترین ایام نوجوانی و جوانی خود را در بدترین شرایط اجتماعی و اقتصادی ایران گذرانده است دل بستن به پاسخ و عکس العمل مثبت از جانب مسوولین به چنین نوشته هائی جز سنگ انداختن در سیاهی نیست .

ما نسل طوفان زده ای هستیم که از بحران های بسیار تنی رنجور و روانی افسرده

لطفا ادامه ی مطلب را در زیر کلیک کنید

 

 

 

 

      سپاس و درود به همه ی دوستانی که اعلام نظر فرمودند

 

یکماه و چند روز پیش بود که تصمیم به انتشار نامه ی سرگشاده خطاب به رئیس جمهوری احمدی نژاد را گرفتم . بی شک برای نسل من که بهترین ایام نوجوانی و جوانی خود را در بدترین شرایط اجتماعی و اقتصادی ایران گذرانده است دل بستن به پاسخ و عکس العمل مثبت از جانب مسوولین به چنین نوشته هائی جز سنگ انداختن در سیاهی نیست .

ما نسل طوفان زده ای هستیم که از بحران های بسیار تنی رنجور و روانی افسرده را به اکنون رسانده ایم . عقده های بسیاری بر دلمان خانه کرده است . ما آشیانه ی دردها ی طاقت فرسائی هستیم که در ما اقامت گزیده است و مسببان این سرنوشت هیچ گاه در هیچ محکمه ای به سوال های ما پاسخ نداده اند . ما با دردهایمان با بغض هائی که در گلویمان خشکیده زندگی کرده ایم .

اما با همه ی این احوال پس از شنیدن خبر خودکشی استاد قنبری بخاطر فقر مالی بغضم شکست و فهمیدم که بالاتر از سیاهی رنگی نیست . وظیفه ی انسانی در من به فریاد آمد من ماندم و نامه ای که تا روزی که به نتیجه نرسد همچنان بعنوان سندی ماندگار از بغض های یک هنرمند سرگشاده خواهد بود تا تاریخ و فرزندانمان بدانند که در حاکمیت رئیس جمهور مهر ورز و عدالت گستر چه حکایت هائی بر ما گذشته است .

در این مسیر دوستانی به درخواست حمایت پاسخ مثبت داده و با نظر های آشکار و نهان موجب دلگرمی من و امثال من را فراهم نمودند که وظیفه ی خود می دانم از همه ی آنان بخاطر ابراز محبت شان صمیمانه تقدیر و تشکر نمایم . و امیدوار باشم که در سایه ی این همدلی ها و حمایت ها روز به روز به آرزوی دیرینه ی جامعه که همانا دمکراسی واقعی ست نزدیک تر شویم .

همانطوریکه در ابتدا نیز متصور بود این نامه نیز چون صدها درخواست دیگر در گوشه ای تا روز موعود گشوده ماند تا روزی که خواست های بر حق مردم محقق شود . حال چه با احمدی نژاد و چه بی احمدی نژاد .

بیش از یکصد سال است جنبش آزادی خواهی در ایران در تب آزادی می سوزد چه زبان ها که بریده نشده و چه قلم ها که شکسته نشده است . اما هر بار زبان های بیشتری به فریاد آمده اند و قلم های بسیاری به نوشتن پرداخته اند .

جنین آزادی بارها در رحم جامعه ی ما شکل گرفته است اما ناگاه به علت های بسیار دچار زایمان زود رس و سقطی نافرجام شده است . در انقلاب 57 نیز جنین آزادی دچار سقط شد . اما دوباره نطفه ی آزادی شکل گرفته است و در پروسه ی تاریخی خود به زایمان خواهد انجامید . چه بصورت طبیعی و چه با عمل سزارین .

پس بر تکیه زده گان بر ریاست است که همراه رشد روز افزون این جنین شرایط زایمان را فراهم نمایند که سقط  آن اینبار هزینه های سنگینی را بر جامعه و انسان های درد کشیده ی آن تحمیل خواهد کرد .

مرور بر تاریخ یکصد ساله ایمان کافی ست که هر تکیه داده بر ریاست را به خود باز آورد و از بی وفائی این میز ها بر خود بلرزد .

اگر می خواهیم ناممان در تاریخ به نیکی یاد شود مجبور به قبول خواست اکثریت جامعه ائیم حال اگر خود این شرایط را فراهم نمودیم که چون دیگرانی که چنین کرده اند ناممان به نیکی برده خواهد شد و جایگاهمان همچنان پابرجا خواهد بود اما اگر همچنان بر خواست فردی و نادیده انگاشتن خواست های ملت اصرار ورزیم و هر روز سنگی بر این آب زده و تلاطم را به ارمغان آوریم چون دیگرانی که چنین کردند و اکنون تاریخ فرجامشان را به ما می گوید خواهیم بود .

ما نه طالب هجوم و دخالت خارجی بر سرنوشت سرزمینمان هستیم و نه خواهان استبداد داخلی . ما ایرانی هستیم با فرهنگی به درازای تاریخ و بر گذشته ی فرهنگی خود مفتخر.

باور داشته باشیم در نهایت طفل آزادی را در آغوش خواهیم کشید و بر شانه های ستبر جوانیش تکیه خواهیم زد .

 

                                              بهروز عرب زاده

                                                  ب وفا



[ یکشنبه 1 مهر 1386 - 09:09 ق.ظ ]
[ویرایش شده در : - - -]

[ پیام ()|| بهروز عرب زاده ] [ شعر درگیر , ] [+]